İş hayatı, beklentiler, neden çalışıyoruz?

Yeni işimi bir türlü sevememiştim, ilk günden istifa etmek çok saçma olacağı için ve belki de zamanla alışırım diye çalışmaya devam ediyordum. İşteyken tüm varoluşum anlamsızlaşıyor, ben ne yapıyorum burada acaba diye düşünerek beynimi yiyordum. İstifa etsem, yeni bir iş bulana kadar evde oturup yeni teknolojik gelişmelere çalışsam, bir şeyler okusam, yıllardır yazmadığım ama işe girince kıymetini anladığım tezimi yazsam ya da ne bileyim boş boş dursam mesela…

iş hayatı,

Her sabah mutsuz uyanıyor,  işe gitmek istemiyor ve çevremdekilerin de canını sıkıyordum. Dışardan bakanlar için durumum çalışmakta gözü yok olarak düşünülüyordu ama biraz daha eve yakın ve uzmanlaşmak istediğim alanda bir işim olsa sabahın 5’inde bile uyanabilecek kudrette olduğuma inanıyorum . 19 sene okumuş birisi için (8 ilkokul + 4 lise + 5 lisans + 2  yüksek lisans) çok şey istemediğimi düşünüyorum. Bazen de 27 yaşında olmama rağmen emekliliğe kaç gün kaldığını hesaplamaya çalışıyorum. Devlet sürekli zorlaştırıyor bu işi, oysa (2008 senesiydi sanırım) yeni doğmuş bebelere bile erken emekli olsun diye sigorta yapıldığı dönemlerde 17-18 yaşlarındaki bana da sigorta girişi yapılmıştı.

Geçenlerde işe giderken epey uzun olan yolda  işi sevmemek konusunda skala oluşturdum. Bir şeyi yapmak istememe skalası, istemiyor oluşun 3 level’ı olduğuna karar verdim;

1.Level işe gitmek istememek: Evde oturup dizi izleseydim, spora gitseydim, programlama çalışsaydım, kitap okusaydım  aşaması...ama her gün aynı şey sıkıcı olur, en azından işe gider maaşımı alırım, sigortam da yatar emekliliğe yaklaşırım, o yüzden işe gideceğim.(Bahane arama evresi)

2.Level işe gitmek istememek: Yorgun uyandım, hiç işe gidesim yok, biraz daha uyurum sonra güzelce bir kahvaltı ederim. Üstüne spora giderim. Neyse işe gideyim geleyim de aradan çıksın, haftasonu yaparım istediğimi. (Yetersiz sebep, o güne özel bir isteksizlik hali)

3.Level işe gitmek istememek: Sikerim böyle işi, nasıl da tiksinerek geliyorum. Deprem olsa, savaş çıksa, kötü bir şeyler olsa da gitmek zorunda kalmasam ya da uçağa atlayıp terk-i diyar eylesem, evsiz olsam çöpten yemek toplasam, bu işe gitmekten iyidir.(Böyle bir işte çalışacağıma öleyim evresi, bu evreye geldiysen o işi yapma zaten, hiçbir şey canından kıymetli değildir.)

Okuldayken bir an önce bitsin diye yakarıyordum,  mezun oldum iş bulamadım diye yakardım, çeşitli işlerde çalıştım kimisinde isyan ettim kimisini sevdim. Bu işi bıraktığımda yakaracak mıyım? Hayır, çünkü döngüyü tamamladım ve her seferinde daha iyisini bulabildiğimi gördüm. Bilgime, özgüvenime, aile desteğine… bir çok parametreye güveniyorum. Mutlu olacağım ve daha iyi kazanacağım yeri bulacağıma eminim.

Yorum Yap

Ara
Kategoriler
ASP.NET  (4 )
MSSQL  (5 )
JAVASCRIPT  (8 )
FİNANS  (8 )
C#  (5 )
GEZİ-KÜLTÜR  (3 )
SEO  (2 )
Diğer  (3 )
CSS  (2 )
ANDROID  (2 )